Menu

Informacje

Polecamy strony

Historia szkoły

 

Dzisiejszemu badaczowi dziejów Szkoły Podstawowej nr 10 we Włocławku na myśl przychodzą słowa Krzysztofa Kamila Baczyńskiego „...A wszystko możesz spełnić od nowa”, bowiem trafnie oddają kolejne etapy istnienia i funkcjonowania szkoły. Mówiąc o jej historii trzeba mieć na uwadze losy budynku i losy ludzi tworzących szkołę. Obydwa elementy są ze sobą nierozerwalnie połączone. Współcześni mieszkańcy miasta nie mają świadomości, jak burzliwe dzieje przeżywała Szkoła Podstawowa nr 10, a jej istnienie wiążą wyłącznie    z obiektem przy ul. Starodębskiej 21.

Dokumenty, będące w posiadaniu Państwowego Archiwum we Włocławku, mówią o wyżej wymienionej placówce jako o jednej z najstarszych szkół włocławskich. Jej powstanie wiążą z rokiem 1918, tj. z faktem odzyskania przez Polskę niepodległości. Dokument nr 3 z 19 lutego 1919 r. zawierał pierwszą wzmiankę o szkole funkcjonującej   w prywatnym domu p. Giętkowskiego, przy zbiegu ulic Leśnej i Barskiej, znajdujących się na terenie osiedla zwanego Glinki. Dzięki staraniom ówczesnego dyrektora Aleksandry Sułtanowskiej, po kilku miesiącach od założenia, szkołę przeniesiono do budynku przy ul. Leśnej, noszącego nazwę „Zakład Braci im. św. Józefa”. Według dokumentu z dnia 1 września 1920 r. w szkole funkcjonowały trzy oddziały, natomiast zapis z 25 października 1921r. wiąże istnienie szkoły z kierownikiem Tomaszem Sobotą, który zatrudnił dwóch nauczycieli.

Liczne kradzieże opału i artykułów żywnościowych, potwierdzone w dokumentach  archiwalnych, wpłynęły na plany przeniesienia szkoły z obrzeży miasta do jego centrum.  Zostały one jednak zrealizowane dopiero po wyzwoleniu Włocławka spod okupacji niemieckiej, gdyż jeszcze przed wybuchem II wojny światowej działalność Szkoły Podstawowej nr 10 została zawieszona.

Lata powojenne to liczne zmiany związane z lokalizacją szkoły. Początkowo, w roku 1945 została umiejscowiona w budynku Szkoły Podstawowej nr 2 przy ul. Nowomiejskiej.   W tym czasie funkcję kierownika powierzono p. Franciszkowi Romblowi. Wkrótce szkołę przeniesiono do budynku gimnazjum im. Jana Długosza, a następnie do obiektu przy ul. Starodębskiej 38. Mimo tak wielu zmian „Dziesiątka” nadal dysponowała najgorszymi warunkami lokalowymi spośród szkół Włocławka. Około 600 uczniów pobierało naukę w 15 oddziałach, rozmieszczonych w 12 izbach lekcyjnych. Brakowało sali gimnastycznej, świetlicy, pokoju nauczycielskiego, szatni. Nie było mowy o zmianie obuwia, rekreacji podczas przerw. Lekcje gimnastyki odbywały się na niewielkim placyku przy ul. Rolniczej,    a nauczyciele przemierzali kilkudziesięciometrową odległość między budynkami w różnych warunkach atmosferycznych. Około 1947 roku, dzięki ówczesnemu dyrektorowi Kazimierzowi Czechowskiemu, dwie frontowe izby lekcyjne zamieniono na świetlicę   i jadalnię.

Mijały lata, zwiększała się liczba uczniów i nauczycieli. Władze oświatowe podjęły    decyzję o budowie nowego budynku szkolnego przy ul. Starodębskiej 21. Budowę planowano na 2 lata. Dzięki wysiłkom budowniczych po 12 miesiącach (tj. 28 sierpnia 1959 roku) oddano do użytku obiekt, który liczył 15 sal lekcyjnych, 2 gabinety, salę gimnastyczną z szatniami         i natryskami. Budynek został wyposażony w urządzenia radiofoniczne. O nowoczesności świadczyło zastosowanie centralnego ogrzewania. Łączny koszt budowy wyniósł około 4.8 mln zł.

    Istotnym wydarzeniem w dziejach Szkoły Podstawowej nr 10 był 1 września 1959r.  W tym właśnie dniu miało miejsce pierwsze, niezwykle uroczyste rozpoczęcie roku   szkolnego w nowym już budynku. Od tego wydarzenia datują się dalsze losy szkoły   funkcjonującej w tych samych murach przez 50 lat.

W nowej szkole pracowali: Helena Bącal, Piotr Bereski, Zofia Estkowska, Leokadia  Jędrzejczak, Zofia Rojewska, Stefania Malinowska, Zenobia Nieznańska, Halina Nadarzyńska, Kazimiera Kamińska, Wanda Kraszewska, Anna Kwiatkowska, Anna Konińska, Eufrozyna Zacharkiewicz, Rajmund Podedworny, Stefania Michalak, Teresa Tyrolczyk, Aurelia        Szymańska, Elżbieta Kalinowska, Maria Gerynowicz, Leopold Halicki, Honorata Wapniarska, Henryk Zalewski, Jadwiga Moszczyńska, Jolanta Droszyńska, Bolesław Rempel, Emilia Malendowicz i Alicja Koprowska – kierownik świetlicy. Funkcję kierownika powierzono       Kazimierzowi Czechowskiemu, zastępcami zostały: Monika Kasprzak i Anna Słomska. Choć już rozpoczęto pracę dydaktyczno- wychowawczą, w otoczeniu budynku trwały prace przy budowie boiska i wybiegu dla dzieci o powierzchni 1000 m. Połowę prac wykonano dzięki ogromnemu zaangażowaniu rodziców, żołnierzy i włocławskich zakładów pracy takich jak: PSS, Celuloza, Linodrut, PTHW, Kujawskie Zakłady Kawy Zbożowej, Fabryka Fajansu,          Kujawski Zakład Maszyn Rolniczych, PKP. Dnia 15 maja 1960 roku dzieci po raz pierwszy wybiegły na piękne, wyłożone cementowymi płytkami i ogrodzone siatką boisko. Od tej pory wszystkie przerwy mogły spędzać na powietrzu, zażywając tak potrzebnego im ruchu   i odprężenia. 

Z dniem 1 września 1965 roku, w związku z odejściem na emeryturę Kazimierza Czechowskiego, nastąpiła zmiana kierownictwa. Funkcję tę przejął Stanisław Lewandowski. Nowy kierownik zainicjował czyny społeczne, których wynikiem było urządzenie pracowni zajęć praktyczno – technicznych w jednej z szatni. W roku 1966/67 po raz pierwszy pobierały naukę w szkole klasy ósme. Następny rok szkolny 1967/68 przyniósł kolejną zmianę kierownictwa. Nowym kierownikiem została Zofia Szymańska, a zastępcą Władysław Galas. Liczba uczniów systematycznie wzrastała. W tymże roku w 30 oddziałach naukę pobierało 1150 uczniów. Ponieważ w szkole robiło się coraz ciaśniej, szatnię przeniesiono do piwnic               i urządzono dodatkową salę lekcyjną. W 1968 roku wykonano też elewację budynku, która przetrwała do dziś.

3 stycznia 1970 roku Kuratorium w Bydgoszczy ustaliło dla placówki nazwę „Szkoła Podstawowa nr 10 im. II Armii Wojska Polskiego”, która funkcjonuje do chwili obecnej, ze zmianą (od marca 1971r.) cyfry rzymskiej na arabską. Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy decyzją z 14 maja 1970 roku zezwoliło SP 10 na używanie sztandaru, według wzoru załączonego do podania o zezwolenie.

W 1972 roku powstała Izba Pamięci Narodowej. Celem jej było wizualne przekazanie i utrwalenie w pamięci młodzieży zagadnień związanych z życiem i walką narodu polskiego   w okresie II wojny światowej. Całość ekspozycji umieszczono w pracowni historycznej.

Upowszechnienie wychowania przedszkolnego obejmującego przynajmniej jeden rok poprzedzający rozpoczęcie nauki szkolnej, spowodowało konieczność otwarcia w szkole oddziałów przedszkolnych. 23 sierpnia 1976 r. oprócz 685 uczniów w 24 oddziałach codzienny trud zdobywania wiedzy podjęło 35 dzieci sześcioletnich. Zajęcia z najmłodszymi, w małej i ubogo wyposażonej salce prowadziła Elżbieta Kraińska. Do pracy wówczas przystąpiło 33 pracowników pedagogicznych, a funkcję dyrektora sprawowała (z krótką przerwą do 1982 roku) Teresa Łuczak. Do 1993 roku, kiedy to oddziały „0” przeniesiono do pobliskich przedszkoli, liczba dzieci sześcioletnich należących do rejonu systematycznie wzrastała, co powodowało tworzenie nawet  trzech oddziałów na danym poziomie w jednym roku (np. trzy klasy pierwsze). We wrześniu 2008 roku, po 15 latach powróciły oddziały przedszkolne; pracę w nich podjęły p. Iwona Bronowska i p. Danuta Chojnowska.

Początek roku szkolnego 1981/1982 przyniósł szkole chwile niezwykle trudne. W związku z malejącym stanem liczebnym uczniów pojawiła się groźba rozwiązania SP 10   i przeniesienia do budynku przy ul. Starodębskiej 21 Liceum Ogólnokształcącego im. M. Kopernika. Nauczyciele, sami podjęli się obrony praw uczniów i swoich własnych. Do władz oświatowych wystosowano pismo - protest przeciwko powyższym planom. Liczne spotkania  i rozmowy przyniosły pożądany efekt - szkoły nie rozwiązano. Do dzisiejszego dnia funkcjonuje w gmachu przy ul. Starodębskiej 21.

Ten okres przyniósł też istotne wydarzenie wiążące się z tradycjami szkoły. W 1982 r. nauczyciel - pracownik szkolnej biblioteki, p. Wojciech Rojewski, napisał słowa do pierwszego w dziejach szkoły hymnu. Muzykę skomponowała p. Mariola Jarosz - nauczycielka muzyki. Jest on po dziś dzień wykonywany przez społeczność uczniowską podczas uroczystości szkolnych. W tym czasie (1982 – 1983) dyrektorem szkoły była  p. Helena Sicińska.

Kolejne doniosłe wydarzenie przyniósł rok 1985, kiedy to funkcję dyrektora pełniła p. Wanda Durmowicz (1983 – 1991). 20 kwietnia tegoż roku szkoła obchodziła 25-lecie swego istnienia. Podczas bardzo uroczystego apelu odbywającego się na szkolnym boisku wiceprezydent miasta, p. Henryk Woźnica, dokonał odsłonięcia portretu dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego. Przedstawiciel 3 Włocławskiego Pułku Pontonowego, pułkownik Jerzy Borkowski, odsłonił tablicę przedstawiającą szlak bojowy I i II Armii WP. Wśród zaproszonych gości znajdowała się również Inspektor Oświaty i Wychowania p. Urszula Nowak, która dokonała aktu odsłonięcia tablicy pamiątkowej w holu budynku szkoły.

            10 maja 1986r. nastąpiło otwarcie Izby Regionalnej. Poprzedzone zorganizowaniem   przez szkołę sesji popularno – naukowej „Kultura i folklor Kujaw” przygotowanej przy współpracy nauczycieli polonistów pod kierunkiem dyrektor Wandy Durmowicz i opiekuna sekcji naukowej w Samorządzie Uczniowskim p. Barbary Berent. W pomieszczeniu przeznaczonym na Izbę zgromadzono meble, sprzęt i naczynia domowe  oddające klimat ziemi kujawskiej. Eksponaty wzbogacono pracami twórców ludowych i dziełami plastyków    z artystycznego środowiska włocławskiego. Do stworzenia izby, którą umieszczono w pracowni języka polskiego, przyczyniła się nauczycielka tegoż przedmiotu (późniejsza wicedyrektor szkoły) p. Elżbieta Woźniak.

            Staraniem dyrektora p. Wandy Durmowicz nastąpiło przekształcenie stanowiska referenta na sekretarza szkoły, które od 1989 r. do dziś wypełnia wzorowo p. Krystyna Karpińska. 

             Lata dziewięćdziesiąte przyniosły duże zmiany w sposobie funkcjonowania szkoły,  a przypadły one na czas zarządzania szkołą przez p. Barbarę Berent, która funkcję dyrektora pełniła od 1991 roku. Swą funkcję pełniła z dużym zaangażowaniem, inspirując nauczycieli do twórczych poszukiwań, uczniów do rozwijania swych pasji, sama nieustannie podejmując zadania podnoszące jakość pracy szkoły w różnych obszarach jej działania. We wspomnianym 1991 r. ustalono publiczny charakter placówki; wprowadzono Statut jako dokument określający organizację kształcenia, wychowania i opieki. W związku z trudną sytuacją zaistniałą w szkolnictwie, zmuszającą do szukania dodatkowych źródeł dochodu, Rada Pedagogiczna podjęła 8 listopada 1991 roku decyzję o utworzeniu Szkolnego Komitetu Pomocy Szkole. Prezydent miasta zezwolił na otwarcie konta dla tegoż Komitetu, co umożliwiło gromadzenie dobrowolnych wpłat na rzecz szkoły. Dzięki pomocy licznych ofiarodawców możliwe stało się wykonywanie wielu prac i zakup niezbędnych pomocy dydaktycznych podnoszących jakość prowadzonych zajęć. 25 października 1992 roku odbyło się ostatnie zebranie Komitetu Rodzicielskiego, który w związku z przemianami organizacyjnymi w polskiej oświacie, przekształcony został w Radę Rodziców. 

W grudniu 1992 roku powołano Radę Szkoły jako organ społeczny, którego pierwszym przewodniczącym został p. Włodzimierz Kotowski. Z inicjatywy Rady, w oparciu o ustalone regulaminy, rozpoczęto przyznawanie medali „Wzorowy Absolwent”, „Zasłużony Absolwent” i „Przyjaciel Szkoły”. Zgodnie z ramowym Statutem szkoły publicznej zaczęły funkcjonować zespoły przedmiotowe, służące doskonaleniu warsztatu pracy i wymianie doświadczeń nauczycieli.

1 stycznia 1994 roku szkoła została przejęta przez Urząd Miasta, który stał się organem prowadzącym, sprawującym nadzór nad działalnością szkoły w zakresie spraw finansowych i administracyjnych. Organem nadzorującym działalność dydaktyczno – wychowawczą i opiekuńczą nadal pozostało Kuratorium Oświaty w Bydgoszczy – Delegatura we Włocławku. Ponieważ zlikwidowano Miejski Zespół Ekonomiczno – Administracyjny Szkół, utworzono dodatkowe etaty: księgowej i kierownika adm. – gosp. Na tej podstawie pracę w szkole rozpoczęły: Grażyna Hejmanowska i Władysława Błaszczyszyn. Obecnie na tych stanowiskach pracują: Anna Wilczyńska (główna księgowa), Agnieszka Chabros (księgowa) i Małgorzata Kotas (kierownik administracyjno – gospodarczy).

Lata dziewięćdziesiąte wiążą się też ze zjawiskiem niżu demograficznego, który stał się problemem wielu szkół. Ominął on jednak Szkołę Podstawową nr 10, w której w roku szkolnym 1996/1997 utworzono 4 klasy pierwsze o łącznej liczbie 104 dzieci. W latach poprzednich, dla porównania, istniały tylko 3 oddziały. Z inicjatywy Dyrekcji i za aprobatą rodziców wprowadzono dla pierwszoklasistów język angielski jako przedmiot dodatkowy i przewidziano jego kontynuację do ukończenia klasy VIII.

Z dniem 1 września 1999 roku SP 10 przekształcona została w sześcioletnią szkołę podstawową o strukturze organizacyjnej klas I – VI. Stąd w czerwcu 2000 roku szkolne mury opuścili zarówno uczniowie klas VI, jak i klas VIII (po raz ostatni). W tym roku funkcje wicedyrektorów zostały powierzone p. Elżbiecie Dratwińskiej i p. Annie Zacharek. 

W oparciu o nowelizację Karty Nauczyciela w roku szkolnym 2000/2001 wprowadzono nowy czterostopniowy system awansu zawodowego. Wszystkim nauczycielom zaraz we wrześniu nadano odpowiednie stopnie, zachęcając jednocześnie do dalszego awansu. Choć nowy system wymagał od nauczycieli podejmowania działań, do których nie byli dotąd przyzwyczajeni, to przy dużej pomocy i przychylności dyrekcji wielu z nas podołało nowym wyzwaniom. W przeciągu dziewięciu lat wzrosła liczba nauczycieli dyplomowanych z 3 do 30, zmniejszyła się zaś ilość nauczycieli mianowanych z 42 do 14.

31 marca 2006 roku p. Barbara Berent złożyła rezygnację ze stanowiska dyrektora szkoły w związku z przejściem na emeryturę. Funkcję tę przejęła p. Elżbieta Dratwińska, która podczas posiedzenia 29 sierpnia 2006 roku powołała na stanowiska wicedyrektorów: p. Annę Zacharek i p. Annę Kwiatkowską. 

W początkowym okresie swego istnienia szkoła niestety nie należała do placówek wyróżniających się na terenie miasta. Z czasem sytuacja ta zaczęła się zmieniać. Wyjątkowe zaangażowanie nauczycieli stało się źródłem ich twórczości pedagogicznej, która obejmuje realizacje autorskich programów, projektów i przedsięwzięć edukacyjnych, także wdrażanie innowacji pedagogicznych. Uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 7 marca 2006 roku przyjęto do realizacji innowację pedagogiczną „Specjalności klas I – III”, opracowaną i wdrażaną przez zespół wychowawców klas młodszych. Specjalności zrodziły się z chęci stworzenia uczniom większej możliwości do kształcenia i rozwijania ich zainteresowań. Wychowawcy, poruszając się w obszarze ulubionych zajęć dzieci oraz biorąc pod uwagę własne możliwości, swój warsztat pracy, obrali określone specjalności: regionalną „Kujawiaczek”, prozdrowotną „Zdrowe ciało, zdrowy duch”, ekologiczną „Z przyrodą za pan brat” i „Przyjaciele Zielonego Lasu”, zawodoznawczą „Pracuś”, czytelniczą „Bajduś”, językoznawczą „Przygoda z językiem angielskim”, edukacyjną „Sprawna główka”, medialną „Komputerowe myszki” i „Klik”, dziecięcego rękodzieła „Złota rączka”. Realizacja zadań rozpoczyna się z początkiem klasy I,      a kończy w klasie III. Jest wpleciona w obowiązkowe zajęcia edukacyjne, rozszerzone jednak    o dodatkowe oddziaływania. Wyniki działań w ramach specjalności prezentowane są w formie miniprezentacji podczas półrocznych zebrań z rodzicami oraz Drzwi Otwartych Szkoły.

Uchwałą Nr 8/2006 z tego samego dnia przyjęto też do realizacji drugą innowację pedagogiczną – edukacja regionalno – patriotyczna „Regionalne krajobrazy”, opracowaną i wdrażaną w klasach IV przez Annę Zacharek. Celem jej było ukształtowanie w uczniach poczucia własnej tożsamości regionalnej i postawy zaangażowania w życie najbliższego środowiska lokalnego a także poznanie i kultywowanie tradycji patriotycznych jako dziedzictwa narodowego w oparciu o tradycje europejskie. 

Nauczyciele naszej szkoły chętnie podejmują nowe wyzwania, które dają możliwość zaprezentowania wdrożonych działań edukacyjnych zarówno w środowisku lokalnym, jak   i w szerokim gronie polskich szkół twórczych i ambitnych. W roku szkolnym 2002/2003 szkoła wzięła udział w akcji organizowanej pod patronatem Prezydenta RP oraz Fundacji CEO z siedzibą w Warszawie. Komisja doceniła starania placówki i w oparciu o wnikliwą analizę wymaganej dokumentacji we wrześniu 2003 roku przyznała nam tytuł „Szkoły z klasą”.   W tym samym czasie Włocławski Oddział Polskiego Towarzystwa Dysleksji przyznał naszej szkole miano „Szkoły Przyjaznej Uczniom z Dysleksją”. Ponieważ dyrekcja i grono budują wewnątrzszkolny system zapewniania jakości poprzez stawianie mierzalnych celów, zespołową pracę służącą ich realizacji, monitorowanie efektów pracy oraz krytyczną refleksję nad praktyką szkolną, w marcu 2007 roku „Dziesiątka” (jako jedyna w mieście) uzyskała certyfikat „Szkoły uczącej się” na lata 2007 – 2009. W ramach programu SUS przystąpiła też do sieci szkół pracujących nad zagadnieniem „Jak zmniejszać przejawy agresji i przemocy?”. Do sieci należą: Szkoła Podstawowa w Czernikowie, Szkoła Podstawowa nr 18 i Gimnazjum nr 9 z Włocławka, Szkoła Podstawowa nr 1 w Aleksandrowie Kujawskim i Gimnazjum  z Piotrkowa Kujawskiego. Nasza szkoła jest koordynatorem działań całej sieci „Kujawy”.

Placówka aktywnie współpracuje ze środowiskiem lokalnym, pamiętając, że współpraca ta winna przybierać rozmaite formy i służyć różnym celom. Jednym z nich jest promowanie osiągnięć szkoły, jej uczniów i nauczycieli. Dlatego też, rokrocznie, od 10 lat otwieramy drzwi naszej szkoły tym, którzy chcą poznać warunki i atmosferę, w jakich uczniowie spędzają większą część swego pracowitego dnia. Każdorazowo Drzwi Otwarte Szkoły organizowane są pod innym hasłem: 2001 – „Ja Kujawiak, Polak, Europejczyk”, 2002 – „Kiermasz rozmaitości”, 2003 – „Bliżej Europy”, 2004 – „Z Kujaw do Europy”, 2005 – Baza i sukcesy, 2008 – Festyn rodzinny pt. „Ach te szalone szkolne lata”, 2009 – „Szkolne klimaty”. Choć za każdym razem święto szkoły ma inny przebieg, to każdorazowo jest to impreza charakteryzująca się bogatą oprawą i dużym zaangażowaniem wszystkich nauczycieli, uczniów i rodziców.

Pragnąc tworzyć jak najszersze możliwości rozwoju, sprzyjać uświadamianiu własnego potencjału i jego twórczemu wykorzystaniu aktywnie współpracujemy z: Włocławskim Oddziałem Polskiego Towarzystwa Dyslektycznego (czynne włączenie w obchody Europejskiego Tygodnia Świadomości Dysleksji, współorganizowanie VIP – Dyktanda, pełnienie dyżurów dal rodziców w siedzibie Towarzystwa, współorganizowanie Turnieju dla Dzieci z Dysleksją, współredagowanie czasopisma „Dyskropek”), Pocztą Polską (programy artystyczne z okazji Dnia Pocztowca, zabawy choinkowe dla dzieci pracowników, programy artystyczne z okazji Dni Honorowego Krwiodawstwa dla członków Klubu Krwiodawców), PKO BP, Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej i Rodzinie (programy artystyczne z okazji Dnia Dziecka oraz Dnia Babci i Dziadka). Na uwagę zasługuje wieloletnia współpraca z PCK (oprawa artystyczna jubileuszy, współorganizowanie Olimpiady o Zdrowiu dla szkół ponadpodstawowych, koordynowanie przez p. A. Lewandowską programu „Super wiewiórka”, uczestnictwo w akcjach i konkursach, pełnienie ważnych funkcji w Zarządzie Rejonowym PCK przez naszych nauczycieli – p. Z. Rojewską, J. Mokijewską, p. A. Zacharek). Zarząd Rejonowy PCK we Włocławku docenił pracę naszego koła. W nagrodę poprosił o objęcie opieką drzewka –  dębu, jednego z 90 posadzonych w Polsce na 90 – lecie PCK. Uroczyste sadzenie drzewka odbyło się 24 kwietnia 2009 roku w Parku Miejskim im. H. Sienkiewicza.

Od momentu zlokalizowania „Dziesiątki” w budynku przy ulicy Starodębskiej szkoła nie była rozbudowywana. Dokonywano jedynie gruntownych bądź bieżących remontów oraz zmian w rozmieszczeniu sal i pomieszczeń pomocniczych. W roku szkolnym 1999/2000 zmieniono lokalizację pokoju nauczycielskiego, wykonano remont sekretariatu, postawiono nową dyżurkę, wymieniono okna  Wiele działo się do roku 2006. W  roku 2005 przeprowadzono kompleksowy remont biblioteki, stworzono i zagospodarowano czytelnię  ze stanowiskami multimedialnymi, dokonano gruntownego remontu sali gimnastycznej, poprawiono estetykę pomieszczeń należących do kompleksu sportowego, wyremontowano pomieszczenia pracowników socjalnych i kuchnię, odnowiono plac apelowy. W 2006 roku wykonano bramę główną, wykonano wiele prac związanych z zazielenianiem terenu przyszkolnego. W listopadzie 2007 roku zainstalowano w szkole monitoring wizyjny, który rozbudowano w lutym bieżącego roku. 21 kwietnia 2008 roku otwarto nowoczesne, na miarę XXI wieku, boisko wielofunkcyjne. Prezentując działania mające na celu bogacenie bazy lokalowej placówki nie sposób nie wspomnieć o „zielonym boisku”, którym dysponujemy. Planowane jest przygotowanie tu miejsca na zajęcia o charakterze proekologicznym oraz rekreacyjno – sportowym. W ramach zagospodarowywania terenu, od Zarządu Fundacji ORLEN „Dar Serca”, otrzymaliśmy (2008 r.) darowiznę w wysokości 4 tysięcy złotych. Sumę przeznaczyliśmy na zakup urządzeń pomocnych w prowadzeniu wyżej wymienionych zajęć. Współpracujemy też z Nadleśnictwem Włocławek, które systematycznie i chętnie wyposaża teren w sadzonki drzew i krzewów. We własnym zakresie nieustannie porządkujemy plac, czyniąc jednocześnie starania o wyposażenie boiska w solidne, estetyczne i bezpieczne ogrodzenie.    

Każda szkoła, a więc również i „Dziesiątka” była i jest terenem działania różnych organizacji uczniowskich. W roku szkolnym 1994/95, z inicjatywy Elżbiety Michałek, rozpoczął działalność „Klub Myśli Społecznej”. Zagadnienia omawiane na spotkaniach były uzupełnieniem materiału z „Wiedzy o społeczeństwie”. Po roku działalności koło zmieniło nazwę i poruszaną tematykę. Obecnie funkcjonuje jako Klub Europejski, a jego opiekunem jest p. Halina Kowalczykiewicz. Członkowie Klubu opracowali kartę uczestnika, posiadają logo                 i maskotkę Klubu, rokrocznie uczestniczą we Włocławskiej Paradzie Schumana; wydają również pisemko „Syriuszek”. Można w nim znaleźć takie rubryki jak: tworzyć każdy może, kulinarne podróże, wydarzenie miesiąca, krzyżówki, ciekawostki i fraszki sportowe. Gazetka powstała w odpowiedzi na wzrost zainteresowania społeczności szkolnej problematyką integracji Polski z Unią Europejską.

Pisząc o działalności dziennikarskiej naszych uczniów nie sposób nie wspomnieć    o „Wykrzykniku” – pierwszym szkolnym pisemku, które ukazuje się już  15 lat (wcześniej pod nazwą „Wielokropek”). Prezentuje kronikę wydarzeń, promuje szkolne talenty i osiągnięcia szkolnego samorządu, zamieszcza rozrywkę dla najmłodszych, podsuwa możliwości rozwiązywania problemów wychowawczych. Początkowo młodzi redaktorzy tworzyli gazetkę pod opieką p. A. Zacharek, następnie  opiekunem gazetki była p. Elżbieta Dratwińska, dziś jest nim ponownie p. Anna Zacharek. Szkolne czasopismo wydawane pod egidą Samorządu Uczniowskiego jest ściśle związane z życiem szkoły. Prezentuje m. in. w różnorodnej formie wydarzenia, w których uczestniczą uczniowie i nauczyciele, rady i porady na różny temat oraz twórczość uczniów. Młodzi twórcy trzykrotnie otrzymali nagrodę za okolicznościowe wydanie gazetki: dwa razy o tematyce AIDS, innym razem o tematyce europejskiej (konkurs „Europa w Szkole”). Obie gazetki – Syriuszek i „Wykrzyknik” mają ciekawą i urozmaiconą szatę graficzną.

W szkole działał też Związek Harcerstwa Polskiego. Długoletnim opiekunem był Zbysław Nowowiejski, później harcmistrz Krystyna Tężycka. W czasie zbiórek prowadzono szkolenie ogólnoharcerskie, podczas którego członkowie 116 Drużyny Harcerskiej „Wodniacy” im. K. Kolumba zdobywali wiedzę o świecie, rozwijali swe zainteresowania oraz zdobywali sprawności i stopnie harcerskie. Uczyli się szyfrów, samarytanki, śpiewali piosenki. Brali udział w obozach (Wola 83, Łazy 86, Bobrójsk – Białoruś 86, NRD 87, Ukraina 93, Odessa 94), rajdach rowerowych i pieszych, spływach kajakowych, biegach, turniejach, konkursach (udział w finale Ogólnopolskiego Konkursu Piosenki Harcerskiej – grudzień 94).  Od kilku lat w szkole spotykają się znów zastępy zuchów.

W latach 1994 – 2000 niezwykle prężnie działał Zespół Muzyki Dawnej i Tańca Historycznego. Pomysłodawcą i założycielem była p. Violetta Szymańska. Na bazie kółka fletowego założyła kwintet  fletów prostych „Cantilena”, który w dwa lata później  został wzbogacony o Zespół Tańca Historycznego i Szkockiego. Poza imprezami i uroczystościami szkolnymi zespoły prezentowały swój dorobek między innymi na festynach archeologicznych w Biskupinie, były stałymi bywalcami na zamku w Golubiu Dobrzyniu; wystąpiły też    w programie telewizyjnym „Swojskie klimaty”.  

 Dziś działają poza Samorządem Uczniowskim, Szkolnym Kołem PCK liczne kółka zainteresowań, zgodne z oczekiwaniami uczniów i rodziców, a także różne formy pomocy uczniom mającym trudności dydaktyczne i wychowawcze. Wszystkie organizacje realizują spójne działania, służąc kształtowaniu sylwetki absolwenta SP 10.

W okresie zaprezentowanym w powyższym opracowaniu ulegały zmianom zarówno programy nauczania, jak i samo nauczanie. Było to zasługą nauczycieli, którzy podwyższali    i nadal podwyższają swoje kwalifikacje. Ustabilizowana kadra o wysokich kwalifikacjach jest gwarancją dobrej pracy szkoły.

Swoje rozważenia o przeszłości szkoły, tej najodleglejszej i tej bliższej, chciałabym zakończyć słowami: „Życie nie musi obfitować w wielkie wydarzenia. Codzienny obowiązek, prosty i niepozorny wystarczy, aby je upiększyć i uszlachetnić.” (H. Bordeaux)

 

Opracowała Małgorzata Kwiatkowska